Groot feest hadden we van de week! Dubbel feest want de miniboefies werden al weer 1 jaar. En dus werden er kaarsjes uitgeblazen met een beetje hulp van de grote broer, nederlandse en spaanse verjaardagsliedjes aangehoord, ballonen geknald, taart gegeten, geplet en door de kamer gegooid en dat alles maal twee natuurlijk. Want of het aan de achternaam ligt of niet, het zijn twee ongelofelijke ondeugende boeven. Ze lopen sinds een paar weken wat de pret alleen maar heeft vergroot. Had ik voorheen 'slechts' tijd-en slaaptekort, nu heb ik ook een paar ogen en handen tekort. Het huis hebben we maar als een soort ballorig omgebouwd want als je eenmaal kunt lopen dan wil je dat ook de hele dag van de eerste minuut tot de laatste, lekker alles ontdekken. En dan hebben ze nog niet eens de hoogste versnelling ondekt..dan kunnen we helemaal ons lol op. Pluspuntje is wel dat ik weer oh zo mooi slank ben

Met Senn gaat het ook erg goed. Die voelt zich hier helemaal op zijn plek inmiddels. Zijn spaans is zo goed als foutloos geworden, die kinderen pikken dat zo makkelijk op om jaloers op te worden. Op school gaat het goed, hij heeft dit jaar een meester, een hele stoere want hij kan behalve leuk lesgeven ook jongleren, diabolo'en en ander kunstjes. Dus gedragen de kinderen zich dan worden ze beloond op een optreden. Wat niet altijd goed gaat begreep ik en dan vliegen de attributen door de klas.

Dus alles naar wens eigenlijk, kinderen gaan goed, Jose z'n werk gaat goed, het huis proberen we tussen de bedrijven door nog verder op te knappen dus we vervelen ons he-le-maal niet. En die wallen… die trekken vast ook ooit nog wel een keertje weg.

Groetjes van mij en alle boefies!!!

Groot feest hadden we van de week! Dubbel feest want de miniboefies werden al weer 1 jaar. En dus werden er kaarsjes uitgeblazen met een beetje hulp van de grote broer, nederlandse en spaanse verjaardagsliedjes aangehoord, ballonen geknald, taart gegeten, geplet en door de kamer gegooid en dat alles maal twee natuurlijk. Want of het aan de achternaam ligt of niet, het zijn twee ongelofelijke ondeugende boeven. Ze lopen sinds een paar weken wat de pret alleen maar heeft vergroot. Had ik voorheen 'slechts' tijd-en slaaptekort, nu heb ik ook een paar ogen en handen tekort. Het huis hebben we maar als een soort ballorig omgebouwd want als je eenmaal kunt lopen dan wil je dat ook de hele dag van de eerste minuut tot de laatste, lekker alles ontdekken. En dan hebben ze nog niet eens de hoogste versnelling ondekt..dan kunnen we helemaal ons lol op. Pluspuntje is wel dat ik weer oh zo mooi slank ben

Met Senn gaat het ook erg goed. Die voelt zich hier helemaal op zijn plek inmiddels. Zijn spaans is zo goed als foutloos geworden, die kinderen pikken dat zo makkelijk op om jaloers op te worden. Op school gaat het goed, hij heeft dit jaar een meester, een hele stoere want hij kan behalve leuk lesgeven ook jongleren, diabolo'en en ander kunstjes. Dus gedragen de kinderen zich dan worden ze beloond op een optreden. Wat niet altijd goed gaat begreep ik en dan vliegen de attributen door de klas.

Dus alles naar wens eigenlijk, kinderen gaan goed, Jose z'n werk gaat goed, het huis proberen we tussen de bedrijven door nog verder op te knappen dus we vervelen ons he-le-maal niet. En die wallen… die trekken vast ook ooit nog wel een keertje weg.

Groetjes van mij en alle boefies!!!

Zo daar zijn we weer eens!! Sinterklaas heeft ons een nieuwe laptop cadeau gedaan dus dat maakt het internetten weer een stuk makkelijker en dus weer is tijd voor een nieuw berichtje op de weblog. Jaar 2 is inmiddels al een paar maanden geleden begonnen, de baby's staan op het punt te gaan lopen, die worden volgende maand al weer 1.  Het zijn ontzettende vrolijke mannekes en omdat ze zo dynamische en ondernemend zijn hebben we ons huis maar omgetoverd tot een soort ballorig. n e

Zo met een beetje geluk krijg ik er vandaag een berichtje op, ik heb het al eerder geprobeerd maar het wil maar niet lukken met al die veeleisende boefie-mannen. Wat is het lang geleden dat laatste berichtje, van 5 maanden terug zag ik net. Toen was het nog winter en onaangenaam koud in huis. Nu is het zomer en weer onaangenaam in huis, alleen bloedheet dit keer. Is even verzinnen wat er in de tussentijd allemaal gebeurd is. Met alle grote en kleine boefie-mannen gaat het goed. Het is voor allemaal een paar maanden 'overleven' geweest maar sinds een paar weken lijkt het wat makkelijker te worden. De baby's zijn inmiddels een half jaar oud en beginnen wat meer te kunnen en te experimenteren met handjes en voetjes. Zo rollen en schuiven ze de hele kamer door. Schaterlachen ze erop los en houden alle ondeugende acties van Senn met (te) grote interesse in de gaten. De eerste tandjes zijn door en ook de fruithapjes zitten al tegen de muur geplakt. So far so good. Nu zei pas iemand met een tweeling van 3, ohhh dat eerste jaar…. dat was het makkelijkst!!Deze foto bekijken

Tja, het grut zal binnenkort gaan kruipen en lopen dan kunnen we onze lol op. Ik heb af en toe visioenen, dan zie ik mezelf al rennen, de hele supermarkt door achter die twee aan, eentje met een opengetrokken zak chips en de ander die tussen omgevallen blikjes. Het huishouden van Jan Steen is er niks bij. Want het zijn niet alleen de kinderen waar ik het druk mee heb, bijna was ik ze vergeten na de winter…..beestjes!!! Kleine beestjes zoals muizen, die dan met slechts 1 pootje in de muizenval terecht komen en dan midden in de nacht door mijn slaapkamer strompelen met die val achter zich aan. Om dan vervolgens de hele nacht onder de kledingkast rondjes te gaan lopen, waardoor de dag erna de hele kledingkast uit elkaar moest om dat ^&*$%# beest eronder vandaan te krijgen. (hij heeft het er wel levend vanaf gebracht, zo aardig waren we wel) Of mieren, ook helemaal niet gemist in de winter, zulke grote dit jaar dat je ze hoort kraken onder je schoenen. Of van die vieze duizendpoten die je dan ineens tussen de was vindt. Of babyvogels die uit hun nest vallen en dan met geluk gered worden en dan tussen de bedrijven door gevoed moeten worden. Maar ook de grote beestjes zoals de katten die wilden wat origineels doen en hadden een verrassing voor ons in petto….die hadden vrolijk samen 10 kleine katjes voor mn deur geworpen. Ben je al laat om Senn weg te brengen naar school, struikel je opeens over 12 katten… Jullie snappen dat Senn zijn verzoek om een cavia aan te schaffen voorlopig (een aantal jaar) is uitgesteld!

Senn is in de tussentijd ook zes geworden wat met een groot feest gevierd is. Zoals de traditie in de klas is,  hebben we alle kinderen met ouders en broertjes en zusjes uitgenodigd….en als vermaak de plaatselijke clown om het hele grut bezig te houden. Een drukke maar erg geslaagde dag was het!Deze foto bekijken

Sennemen heeft inmiddels al vier weken zomervakantie achter de rug en dus hebben we er nog 'slechts' 8 te gaan..maar tot zover vermaakt hij zich prima. Mijn zwager heeft in de tussentijd een nieuwe vriendin gekregen en die zijn gaan samenwonen gelijk op het terrein hier en als bonus kregen we er een neefje van 8 jaar bij. Leuk joch, Adriaantje heet tie, die van Bassie ja, alleen Bassie kennen ze hier niet. Maar zo close als bassie met adriaan is zo close is Senn ook met ons Adriaantje. Eindelijk heeft hij zijn vriendje in de buurt. Adriaan is een paar jaar ouder en leert Senn in rap tempo even de vieze woorden. Senn zijn spaans is dan ook enorm vooruit gegaan. Behalve de vieze woorden ook de normale gelukkig. Hij kan volgens de juf gerust over naar de volgende klas, een prachtig rapport had tie, meneertje heeft erg goed zijn best gedaan het afgelopen jaar, echt knap van hem. Het jaar werd afgesloten met: een feest, bbq met optredens van alle kinderen van de schoolDeze foto bekijken, een diploma-uitreiking, eindgesprek met de juf, een afscheidsetentje voor de moeders en nog een afscheidsetentje met de hele klas, verspreid over twee weken tijd. En toen was het vakantie, eindelijk!Deze foto bekijken En ook mij bevalt die vakantie toch ook wel erg goed, niet meer dat gestress elke ochtend. Senn en de kleintjes slapen elke ochtend door tot een uurtje of 10, vraag me niet hoe ik dat doe, zit ongetwijfeld in de genen

Over een week komen we voor een paar weken gezellig naar Nederland, want Senn zijn nederlandse woordenschat moet ook bijgehouden worden natuurlijk. Soms zit hij wat te vertellen en dan gooit hij er ineens een spaans of catalaans woord doorheen, wel grappig om te horen. Bijvoorbeeld, wat vind je van mijn dibuix?? zegt hij regelmatig, mijn tekening. Ben benieuwd of zijn vriendjes in Nederland nog kunnen volgen waar hij het soms over heeft.

Oh en dan nog het voetbal vorige week! Spannend was dat! Jose moest werken dus ik ben met Senn bijhem in de bar wezen kijken. Oma paste op de baby's dus we konden een soort vanongestoord kijken. Senn had niet zoveel geduld en wilde liever buiten spelen. Dus daar zat ik als enige Nederlandse en met al die karate acties van die nederlanders zat ik uiteindelijkbijna onder tafel uit schaamte. Want dat waren hun spelers die er vanlangs kregen dus het ging er lekker fel aan toe daar. Heb er nog weleen grapje van gemaakt dat alle Nederlanders zo zijn dus pas maarop….

Het'ons' gevoel had ik dus niet echt en ik zat de hele wedstrijd tebedenken dat ik daar in mn eentje moest gaan juichen als ze zoudenscoren en als ze zouden winnen had ik in mn eentje daar de polonaisemet Senn moeten gaan lopen… Het was gewoon een soort van opluchtingdat Spanje scoorde. Senn die voor de wedstrijd nog voor beide landenwas, zei na het doelpunt mam ik ben toch voor Spanje. Lekker ding. Bendus stiekem wel blij dat Spanje gewonnen heeft uiteindelijk want hetwas me een feest! Echt een gekkenhuis, we zijn nog een rondje door destad gelopen en iedereen was door dolle heen. Senn mocht toen we inde auto zaten de vlag uit het raam houden en zo toeterend zijn we naarhuis gereden. Helemaal geweldig vond tie het.Deze foto bekijken Deze foto bekijken  Jose en ik hebben verder geen echtelijke ruzies gehad,niemand heeft op de bank hoeven slapen en er zijn geen retourticketsnaar Nl aangeschaft, we hebben het best gezellig gehouden, op een tackle en een trap tegen de borst na dan

Time's up, de baby's zijn wakker. Ik hoop dat het met iedereen goed gaat, groetjes allemaal!!!

Zo daar ben ik weer! De tijd vliegt als je het naar je zin hebt en ook als je nog eens vier mannen in huis hebt. Alles gaat goed hier. Erg druk met al mijn grote en kleine mannen. De minimannen zijn 4 maanden oud alweer en zijn hard bezig om michelinpoppetjes te worden. Het eten wordt ons regelmatig al uit de mond gekeken dus met een beetje geluk worden het goeie eters (kunnen we eens ervaren hoe dat is..). De pap die van de week geintroduceerd werd is dankbaar ontvangen door ze. Zoals het hoort zat alles onder

In Nederland lees je nog wel eens over dat kleuters te weinig mogen kleuteren meer tegenwoordig. Gewoon nog lekker ongestoord mogen spelen of al aan het werk zetten, daar gaat dan de discussie over. Hier in Spanje kennen ze die discussie helemaal niet, hier zetten ze de kinderen gewoon aan het werk. Niet dat ze niet mogen spelen meer maar er wordt al veel eerder intensiever gewerkt met ze. Goed of niet geen idee maar met drie maanden zomervakantie moet er ergens de tijd vandaan gehaald worden om uiteindelijk op hetzelfde niveau te komen als in andere landen. Ik vroeg me al jaren af hoe ze dat voor elkaar kregen hier maar ik ben erachter. Ze beginnen gewoon eerder met van alles. School begint hier al vanaf 3 jaar bijvoorbeeld. Met 4 jaar kennen de kinderen het alfabet al uit hun hoofd en met 5 jaar lezen en schrijven ze al. Het hoeft nog niet netjes tussen de lijntjes maar hele zinnen worden er al geschreven. Zelfs dictees worden er al gegeven. Nu moet Senn dus niet alleen in rap tempo spaans en catalaans leren dit jaar maar ook meteen lezen en schrijven erbij. Dat is nogal wat voor zo’n klein manneke maar hij doet het erg goed gelukkig. Vorige week werd het thema ‘weer’ afgesloten en wel met een presentatie voor alle ouders. Elk groepje kinderen had een tekening gemaakt en moesten daar een stukje tekst bij instuderen, in het catalaans. (voor degenen die spaans spreken en er niks van verstaan dat komt omdat catalaans in de verste verten niet op het spaans lijkt) Jose was druk met werken dus aan mij de taak om Senn te helpen daarbij. Dat was voor mij net zo’n grote uitdaging want ik spreek bijna geen catalaans, ik ben eigenlijk niet verder gekomen nog dan de vieze woorden. Ik had dus ook in eerste instantie echt geen flauw idee wat er op het briefje stond van wat er gezegd moest worden, maar dankzij google bleek dat het iets over een waterhoos ging. Eind goed al goed en Senn deed hartstikke zijn best in zijn allerschattigste catalaans en dat bekkie glom van trots na afloop.

Even gauw een berichtje want de vrije tijd is schaars. Alles gaat goed hier. Luc en Alec zijn precies 4 weken oud vandaag en al 4 kilo zwaar. De 4 weken zijn echt om gevlogen! Voor mijn gevoel zijn ze er net pas een week. In mijn vorige berichtje schreef ik nog optimistisch dat het niet zoveel uitmaakte of je een baby verzorgt of twee…. waarschijnlijk was ik toen nog onder invloed van de euforische postnatale hormonen want ik neem volledig terug wat ik toen schreef! We zijn versleten met zijn allen, we hebben een zwaar chronisch slaap en energietekort. En dan hebben we nu nog mijn moeder (ook versleten al!) hier die de boel draaiende houdt en zo’n beetje de helft van de zorg van de babies op zich neemt. Hoe ik het over een paar weken moet gaan doen als ze weer naar Nederland gaat? Dan is het gedaan met het douchen, eten, ademhalen en af en toe mn siesta om bij te tanken vrees ik. Bestaat er al zoiets als armtransplantatie dat iemand weet? Ik zou er nog wel wat armen aangenaaid willen hebben. Maar…..ondanks de vermoeidheid is het echt heel leuk om er twee te hebben. Ze zijn zo schattig samen en ze reageren steeds meer op elkaar en op de omgeving. Echt een genot om naar te kijken. Ze groeien als kool, bijna vier kilo schoon aan de haak en met de dag bollere konen. Ze passen nu al niet meer samen in de wieg zonder elkaar om de drie tellen een stoot te verkopen.

Senn vindt zijn broertjes nog helemaal geweldig en is een echte lieve grote broer voor ze. Huilt er eentje dan staat hij als eerste bij het bedje om even te kijken en er een speentje in te stoppen. Hij kan niet wachten totdat ze wat groter zijn. Al een paar keer kwam hij met de vraag, wanneer kunnen ze nou in m’n karretje van de skelter?? Lekker racen wil hij met ze. Een stukje wandelen met de kinderwagen over het hobbelpad hier is ook al een soort rallyracen voor Luc en Alec als ik Senn niet goed in de gaten hou… Er is alleen een ding waar Senn nog een beetje moeite mee heeft en dat is dat ik niet zoveel tijd meer voor hem heb. Dus na de zoveelste ‘klacht’ dacht ik gister laat ik gezellig met hem naar het carnaval gaan. Meneer mocht met zijn nichtjes en tantes meelopen in de optocht, helemaal cool was het want hij mocht als gangster!

Allereerst iedereen bedankt voor alle berichtjes, felicitaties, ecards en ook de meegegeven kaartjes en cadeautjes aan mijn ouders!!!Echt super allemaal!! Echte kraamvisite blijft het leukste maar de digitale kraamvisite is ook erg goed bevallen. Ik had iedereen graag alvast de baby’s in het echt willen showen maar tot april kan dat alleen in Ibiza. Iedereen is welkom natuurlijk maar voor wie niet kan komen, kan natuurlijk op digitale kraamvisite blijven komen, ik probeer het up to date te houden!

Maar…we zijn weer thuis! Al ruim een week inmiddels en veel tijd om een berichtje te schrijven heb ik niet meer. Het is dan ook heel de week al een uitdaging om dit berichtje af te krijgen. Dat we het druk hebben met onze nieuwe spruitjes en grote spruit zal niemand verbazen denk ik. We hebben deze afgelopen week schat ik al zo’n 130 luiers verschoond, zo’n zelfde aantal voedingen gegeven en…..er wordt heel veel geknuffeld natuurlijk. Want oooohhhh wat zijn ze lief!!! De mooiste en de liefste en de schattigste baby’tjes van de hele wereld natuurlijk waar we de hele dag eindeloos naar kunnen kijken. Alles gaat goed met ze. Twee hele tevreden kindjes zijn het. Huilen amper en liggen constant met een glimlach te slapen. Ze liggen samen in een wiegje en liggen elkaar regelmatig aan te kijken en aan te raken. Senn is helemaal weg van ze en heeft ze van de week op school laten zien aan de juf en zijn vriendjes, zo trots als een pauw werd de kinderwagen door hem de klas ingereden. Kijk dit is Luc en dat is Alec, of was het toch andersom fluisterde hij zacht. Want ze zijn echt heel erg eeneiig. Nu hebben we een geel dekentje voor Luc en een blauwe voor Alec maar ja die moeten ook soms in de was. Valt niet mee om iets te verzinnen om ze uit elkaar te houden. Voor een tattoo vonden we ze nog net wat te klein dus nu hebben we als oplossing maar bij Alec op zijn ‘grote’ teen maar een stipje gezet met een stift. En dat gaat goed, voor zover ik weet hebben we ze nog niet verwisseld.

Met mij gaat het prima. De keizersnee viel erg mee en ook het herstel gaat sneller dan verwacht. Na drie dagen ziekenhuis mocht ik (na enig aandringen) gelukkig weer naar huis. Na een koninklijke bevalling viel de rest van de service in het ziekenhuis wat tegen. Als prinses had ik wel kaviaar verwacht als eten maar nee ik kreeg gewoon lauw ziekenhuisvoer. Ik had nog speciaal mijn bed zo hoog mogelijk gezet, als een soort prinses op de erwt lag ik daar (zodat ik goed in het wiegje kon kijken maar ook dat had weinig effect. En een kamer voor mijzelf met zeezicht was er ook niet bij helaas. Mijn kamergenote, een erg aardige meid wel, had nonstop bezoek van ‘s morgens 9 tot ‘s avonds half 11. De hele dag door die kamer bomvol met van die druk pratende spanjaarden, dus naar de broodnodige rust kon in wel fluiten. De spullen waren dan ook snel bij elkaar gepakt toen ik groen licht kreeg om naar huis te gaan. Heerlijk!! Mijn ouders waren er nog gezellig dus toen werd ik toch als een prinses behandeld en Jose niet te vergeten natuurlijk. Want ohh wat is hij groos met al zijn kindjes en op de mama ervan!

En zo vliegen de dagen voorbij. Ik moet zeggen dat het me erg meevalt toch om er twee te hebben, we zijn wel chronisch vermoeid al, maar dat is elke kersverse ouder ook van een baby. Maar of je er eentje verschoont of twee, eentje aankoppelt voor een voeding of twee…het is even handigheid vinden ermee maar we genieten voor tien van ze. En om jullie mee te laten genieten op afstand….